فراموش شدگان شهرمان

خبر حزن انگیز درگذشت ناصر آقابرا ( ژاکاو )، شاعر روشن دل مهابادی،مردم منطقه را متاثر و اندوهگین نمود، ضمن تسلیت مصیب وارده به مردم فهیم مهاباد و ارزوی غفران و رحمت واسعه الهی و علو درجات برای آن زنده یاد، می بینیم که امروز این خبر، در بالاترین مرتبه ی فضای رسانه ای نشسته است

آقابرا یکی از فراموش شدگان شهرمان ، یکی از همان مردمانی است که در زمان حیات اگر هم نگاهی به دنبالش بود بیشتر همسو با آذین بستن مجلس بود.

و در یکی از این نوع دیدارها یکی از انبوه سازان مهاباد ی در همراهی تنی چند از مسئولین، وعده بازسازی مسکن را به وی داد و ظاهرا غافل بود از اینکه این مردم وعده ها را باور می کنند و با این کار زندگی پر رنج این هنرمند را آشفته تر کرد

البته در نگاهی به وعده های مشابه داده شده ، به‌ نظر می‌رسد که این موضوع در بین ما بیشتر به یک عادت عمومی تبدیل شده است ولی بیاد داشته باشیم که مردم وعده ها را فراموش نمی کنند .

متاسفانه زندگی هنرمندان ما با رنج زمانه ی ناهموار همراه گشته است

ولی مناسب است از هم اکنون که در حال نوشتن پیام تسلیت برای از دست رفتن این شاعر همیشه زنده هستیم، بجای توجه بیش از حد به متوفیان،

دست به کار شویم و همان کارهایی که بعد از پرکشیدنشان گاها انجام می دهیم اعم از چاپ تمبر یادبود، تجدید چاپ آثارشان، ساخت پیکره و یا مزین نمودن و هویت بخشیدن به اماکن،مناطق، خیابانها، میادین و پارکها به نام متوفیان،برگزاری همایش و… ،

این قبیل اقدامات را در بودنشان انجام داده و به نوعی از خاطره بازی با دیروز دور شده و دل به امروز و فردا دهیم

و به حال و روز دیگرانی که همچنان زنده هستند و با وجود احوالی پریشان باز هم می توانند «هنر» برافراشته سازند و آثاری جاویدان خلق نمایند، رسیده

و در همین شوراهایی که داریم اعم از شورای فرهنگ عمومی، شورای اسلامی شهر و مجلس شورای اسلامی مطالباتشان را پیگیری کنیم

تا نغمه های ناسروده شان را به آوازی خوش درآوریم

به قول شیخ بهایی

زنده را تا زنده هست باید به فریادش رسید
ورنه بر سنگ مزارش آب پاشیدن چه سود