دلایل مخالفت کارشناسان با غذارسانی به سگهای ولگرد چیست؟
غذارسانی سازمانیافته به سگهای ولگرد یکی از دلایل اصلی افزایش جمعیت بیرویه آنها است که به بزرگتر شدن ابعاد معضل سگهای ولگرد دامن زده است.
کارشناسان و دوستداران حیات وحش معتقدند که غذارسانی به سگهای ولگرد که در سالهای اخیر به دلیل تبلیغات گسترده افرادی ناآگاه در فضای مجازی, به شدت افزایش یافته است, نهتنها اقدامی دوستانه محسوب نمیشود بلکه به شدت برای محیط زیست و جامعه انسانی خطرساز است.
افزایش جمعیت سگهای ولگرد در شهرها و معابر است که علاوه بر مسائل محیط زیستی، سلامت شهروندان را نیز به خطر انداخت است. برخی افراد با غذارسانی به آنها باعث تکثیر جمعیت سگها میشوند. طی ۱۰ سال گذشته تعداد بیشماری پناهگاه و حامی حیوانات با حجم بیشتری غذارسانی را انجام میدهند، ولی شاهد کاهش حملهها نیستیم و با افزایش غذارسانی، تعداد سگها و حملهها افزایش بیشتر شده است تنها در سال گذشته نزدیک به ۲۵۰ هزار نفر در کشور دچار سگ گزیدگی شدهاند که از این تعداد ۲۵ هزار مورد حمله سگهای ولگرد قرار گرفتهاند. در مدت ۱۰ سال این آمار ۱۰ برابر شده است
سگهای ولگرد جایگاهی در طبیعت ندارند و زمانی که وارد چرخه طبیعت میشوند باعث نابودی حیوانات بومی آن منطقه میشوند و زیستگاههای طبیعی را ناامن میکنند. ورود آنها به مناطق حفاظت شده که گونههای نادر در آنها زندگی میکنند باعث نابودی تنوع زیستی میشود.
در سالهای گذشته ۱۷ مورد گزارش از حمله سگها به یوزپلنگ ثبت شده است. همچنین حمله گلهای سگها به خرس, قوچ و میش نیز آسیب زیادی به تنوع زیستی کشور وارد کرده است
کارشناسان حیات وحش به منظور آگاهی رسانی به مردم ۵ دلیل علمی را برای عدم غذارسانی به سگهای ولگرد مطرح کردهاند که این دلایل به شرح زیر است:
۱٫ وجود بیش از ۱۵ مورد بیماری مشترک بین انسانها و سگها که در صورت زیاد شدن جمعیت سگها به دنبال غذارسانی به آنها, احتمال وقوع این بیماریها به انسان افزایش پیدا میکند. غذا دادن به سگها باعث میشود تا ترس آنها از انسان بریزد و سگها هرچه بیشتر به جامعه انسانی نزدیک شوند که این نزدیکی خطر سرایت بیماریها را بیش از پیش میکند.بیماریهای مشترک بین انسان و سگ عبارتند از: سالمونلوز, سارقوپتیک, تب مالت, کامپیلوباکتریوز, کاپنوسیتوفاگا, کوره کک, کریپتو, عفونت کرمهای قلابدار, بیماریهای ناشی از باکتری استافیلوکوکوس اورئوس, لپتوسپیروز, طاعون, هاری, عفونت کرم حلقوی, عفونت تیک تیپ.
۲٫ سگهای ولگرد با افزایش جمعیت خود در طبیعت رها میشوند و برای تامین نیاز غذایی خود به سایر گونههای حیات وحش حمله میکنند. حضور سگها در زیستگاهها تهدیدی برای سایر گونهها محسوب میشود و منطقه را برای آنها ناامن میکند. همچنین این سگها که گوشتخوار هستند رقیب غذایی گوشتخواران بومی حیات وحش ایران از جمله پلنگ, یوزپلنگ, خرس قهوهای و …, محسوب میشوند.
۳٫ تولید مثل سگها با گرگها گونه گرگاس را به وجود میآورد. گرگاس یا گرگی، حیوانی است که از ترکیب گرگ و سگ به وجود میآید و خطرناکتر از سگ و گرگ است و علاوه بر این هیچ ترس و واهمهای هم از انسان ندارد. گرگاسها برخلاف گرگها از همان بدو تولد خوی درندگی دارند و به واسطه اینکه نیمی از نژاد خود را از سگها گرفتهاند در صورت حمله به گلهها و روستاها, سگهای نگهبان و سگهای گله مقاومتی از خود در برابر آنها نشان نمیدهند.
۴٫ سگهای ولگرد پس از مدتی مانند گرگها گله تشکیل میدهند که با تشکیل گله قدرت آنها بیشتر میشود و مقابله با آنها در صورت حمله به انسان و یا سایر گونههای حیات وحش دشوارتر خواهد شد.
۵٫ افزایش جمعیت سگها خسارات اقتصادی زیادی را به واسطه هزینه عقیم کردن, واکسیناسیون, ایجاد مراکز نگهداری سگ, اثر منفی آنها در صنعت توریسم و درمان بیماریهای ناشی از سگها برای کشورها ایجاد میکند.
